Huttentocht in de Dolemieten

Ik heb nog steeds spierpijn in m’n bovenbenen en kuiten.
5 dagen heb ik stijle bergtoppen beklommen met een 10 kg zware rugzak. Van 7 uur s’ochtends tot 6 uur s’avonds alleen maar wandelen. Whahaha nee ik overdrijf, het waren maar 3 dagen en m’n rugzak was 8 kg.
Elke ochtend begon lekker en kon ik er met volle kracht tegenaan, maar elke dag eindigde als een hel, wanneer je al 4 uur knagende honger hebt, het water is op en alles doet pijn… en dan moet je nog 600 meter stijgen!
Het weer zat ook niet mee, het was ongelooflijk bewolkt en dat was ontzettend spijtig want de Dolemieten zijn prachtig… maar dat zie je niet in de mist :(. Gelukkig waren er momenten dat het net iets minder mistig was en toen heb ik mijn slag geslagen om foto’s te maken.
Ik heb geen van deze foto’s bewerkt, want dat vond ik niet nodig.

image

^ dit meer was felblauw terwijl het bewolkt was

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

^kijk de rivier is goud 🙂

Ondanks dat het behoorlijk slopend was, had ik het enorm naar m’n zin.
Boven in de bergen kan ik veel beter ademen dan in de stad. (Veel schonere lucht). En geloof het of niet, het is fijn om een hele dag alleen maar aan je primaire levensbehoeftes te hoeven denken, dat wil zeggen eten, drinken en slapen. Als je aan het wandelen bent dan wordt er ook niks van je verwacht.
Kortom: vrijheid.

Voorstellen enzo

Oke ik heb zojuist een blog aangemaakt. Aangezien het vakantie is heb ik alle tijd om er aan te werken en ik ga binnenkort ook op vakantie, dus dan kan ik veel verhalen foto’s delen. Ik weet van mezelf dat ik heel veel kan praten en dan vooral over mezelf. Mensen in mijn omgeving worden er geloof ik gek van. Ik zeg ook meestal het eerste wat in mij opkomt en misschien leer ik dat wel af door te schrijven, omdat je dan ook bepaalde dingen moet schrappen enzo.

Ik weet niet zoveel van make-up en mode en dat soort shit. Ik lees wel veel boeken en ik game ook regelmatig.
Ook houd ik van fotograferen en mooie landschappen. Ook kan het zomaar eens gebeuren dat ik een heel verhaal schrijf over een gebeurtenis in mijn leven. Daarbij ben ik vegetarier en ik probeer zoveel mogelijk veganistisch te zijn (mijn ouders doen daar moeilijk over).
Dus ik denk dat ik vooral over die onderwerpen zal schrijven.

Helemaal vergeten te zeggen, maar ik heet Yolande en ik ben 14 jaar. Ik doe Gymnasium. Voor het geval dat je het je afvroeg.

Salve